Buddyzm na codzień czyli o tym jak się przebudzić

Z CYKLU PASJA I STYL ŻYCIA

Chyba wszyscy słyszeli o Buddzie i kojarzą jego wizerunek przedstawiany na malowidłach i rzeźbach. Buddyzm można określić jednym słowem – PRZEBUDZENIE. 

Jego podstawą są Cztery Szlachetne Prawdy:

• Istnieje cierpienie i dlatego jesteśmy narażeni na brak trwałego szczęścia. 
•  Źródłem cierpienia są pragnienia.
• Aby wyzwolić się z cierpienia należy pozbyć się pragnień. 
•  Aby pozbyć się pragnień należy podążać tzw. Ośmioraką Ścieżką.

Z kolei Ośmioraka Ścieżka to zestaw właściwych działań w trzech obszarach:

• Moralność
•  Właściwa mowa
• Właściwy czyn
• Właściwy sposób życia
• Koncentracja
• Właściwe dążenie
• Właściwa uważność
• Właściwa koncentracja
• Poznanie
• Właściwe rozumienie
• Właściwe postanowienie

Właściwe działania można osiągać poprzez medytację, która wycisza umysł po to by mógł on właściwie nami kierować.

Są różne rodzaje medytacji tak jak różne odmiany buddyzmu.

Wtajlandzkim buddyzmie therawady wyróżnia się 2 główne formy medytacji: samathę – medytację koncentracji i vipassanę – medytację wglądu.

„Samatha polega na koncentracji na jednym przedmiocie aż do momentu, gdy rozróżnienie na przedmiot i podmiot tj. medytującego, całkowicie zniknie. Podaje się 40 różnych obiektów medytacji, np.: kolory, światło, pustka, powietrze, ziemia, ogień, ciało, Budda, dharma, współczucie, miłująca dobroć, radość z osiągnięć innych, równowaga umysłu i wiele innych. Samatha prowadzi do rozwijania i pogłębiania koncentracji, do osłabiania aktywności sensorycznej. Jest opisywana jako rodzaj transu mającego 8 poziomów koncentracji, a każdy kolejny prowadzi do pełniejszego wyciszenia i spokoju świadomości.”

„Vipassana polega na obserwacji własnych doświadczeń: doznań, uczuć, emocji, myśli, relacji między poszczególnymi doświadczeniami. Vipassana pozwala uświadomić sobie i w pełni zrozumieć przez doświadczenie trzy charakterystyki istnienia:

- tymczasowość wszystkiego,

- istnienie braku satysfakcji, cierpienia,

- brak „ja”.”

Medytować można siedząc, stojąc lub chodząc.

Uznanie tych doświadczeń pozwala zlikwidować destrukcyjne pragnienia i przywiązanie, umożliwiając osiągnięcie nibbany – ostatecznego celu Buddystów oraz spokój umysłu, który określić można jako

„relację z rzeczywistością pozwalającą zachować poczucie szczęścia, niezależnie od sytuacji  jakkolwiek przerażająca by ona była. Mamy ograniczoną kontrolę nad światem, ale nie nad umysłem.”

Każdemu z nas w codziennym, zabieganym życiu przydać się może chwila uspokojenia umysłu. Najprostsza forma medytacji polega na przyjęciu wygodnej pozycji, zamknięciu oczu i skupieniu się tylko i wyłącznie na własnym oddechu przez kilka, kilkanaście minut codziennie. 

Tylko tyle i aż tyle.

Źródło informacji do postu:

tekst na podstawie i z wykorzystaniem fragmentów książki Tomasza Kryszczyńskiego „Wgląd. Buddyzm, Tajlandia, ludzie” (2014).